Արտագաղթողների «սիրելի» երկրները
ՄԱԿ-ի տվյալներով վերջին 50 տարվա ընթացքում մարդկանց թիվը, ովքեր տարբեր պատճառներով լքում են իրենց երկիրը` դառնալով ներգաղթյալներ, հասել է 214 միլիոնի: Նման մարդկանց համար թիվ մեկ երկիրը ԱՄՆ-ն է, որտեղ ՄԱԿ-ի տվյալներով, 2010 թվականին մշտական բնակության նպատակով կտեղափոխվի 40 մլն մարդ: Նշենք, որ 1960 թվականին այդ ցուցանիշը 10 մլն էր: Այսինքն, 50 տարվա ընթացքում ներգաղթյալների հոսքի տարեկան աճը կազմել է 2.9 տոկոս: Հոսքի աճի առումով Սաուդյան Արաբիան նույնիսկ գերազանցում է ԱՄՆ-ին: Այստեղ տարեկան գրանցվում է 10 տոկոս էմիգրացիոն հոսք, իսկ 2010-ի ներգաղթյալների թիվը երկրում կհասնի 7 միլիոնի:
Ռուսաստանը ներգաղթյալների թվով երկրորդ հորիզոնականում է, իսկ Եվրոպայի տարածքում` առաջին: Ի դեպ, 60-ականների սկզբին Ռուսաստան տեղափոխվեց առնվազն 3 մլն մարդ, իսկ 2010-ին այդ թիվը հասավ 12 մլն-ի: Հատկանշական է, որ էմիգրացիոն հոսքն ուժեղացավ հատկապես 90-ականներին, երբ նախկին ԽՍՀՄ քաղաքացիները տեղափոխվում էին Ռուսաստան: Իսկ 2005 թվականից սկսած` հոսքը կրճատվեց: Վերջին 5 տարվա ընթացքում Ռուսաստան է տեղափոխվել 160 հազար մարդ: Հնարավոր է, որ դա պայմանավորված է եկվորների գրանցման գործընթացում տարատեսակ բարդությունների հետ: Որոշ տվյալների համաձայն, միայն Մոսկվա աշխատելու համար գնում է 2 մլն օտարերկրացի, որոնցից միայն 300 հազարն է պաշտոնապես աշխատանքի ընդունվում:
Ներգաղթյալների երրորդ ցանկալի երկիրը Գերմանիան է, որին հետևում են Սաուդյան Արաբիան, ապա Կանադան, Ֆրանսիան, Մեծ Բրիտանիան, Իսպանիան և Հնդկաստանը: Իսկ վերջին` 10-րդ հորիզոնականում Ուկրաինան է:
|
