- Սոցիալական անհավասարությունը, կոռուպցիան, օրենքի առաջ ոչ բոլորի հավասար լինելը: Շատ կցանկանայի, որ միջին խավ ձեւավորվեր, ինչպես կար ժամանակին: Կարծում եմ` միջին խավի վրա է հիմնվում որեւէ պետություն, զարգանում  արդյունաբերություն, տնտեսություն…

-  Մեծ հաշվով, Ձեզ գոհացնո՞ւմ է Հայաստանի այսօրվա կյանքը:

- Կայունությունը գոհացնում է, բայց կցանկանայի, որ աշխատատեղեր լինեին, կաշառակերներ չլինեին եւ օրենքը գործեր բոլորի համար:

- Ի՞նչ նկատի ունեք "կայունություն" ասելով:

- Խաղաղությունը: Անշուշտ, դա մեծ ձեռքբերում է:

- Ի՞նչ կասեք այն մասին, որ Ձեր գործընկեր մտավորականներից շատերը հատկապես նախընտրական քարոզարշավների ժամանակ են ինչ-ինչ հարթակներում կանգնում ինչ-ինչ քաղաքական այրերի կողքին:

- Ուրիշի փոխարեն չեմ կարող պատասխանել, կցանկանայի, որ այդպես չլիներ: Շեշտեմ, որ եթե որեւէ մարդ, այդ թվում` մտավորական, համակրում, կիսում է որեւէ կուսակցության կամ անհատի գաղափարները, ապա, առանց շահադիտական նպատակների, նրա կողքին լինելու մեջ վատ բան չեմ տեսնում:

Շատ լավ կլիներ, որ այդ քաղաքական այրերն իրենց խոստումները տային եւ կատարեին ոչ միայն նախընտրական քարոզարշավների ժամանակ, այլեւ ողջ տարվա ընթացքում: Եթե նրանք տարին 12 ամիս հետեւողական եւ սրտացավ լինեն, ապա ընտրություններից առաջ այս տեմպերով քարոզարշավ անելու անհրաժեշտություն չի լինի:

- Դուք այսօրվա քաղաքական դաշտում տեսնո՞ւմ եք կուսակցություններ, ուժեր, անհատներ, որոնց հետ կապում եք մեր վաղվա լուսավոր օրը:

- Այդ ուժերը, անհատները երիտասարդության մեջ են: Նրանք մինչեւ 35 տարեկան են` նոր շնչով, գաղափարներով, հայացքներով, տեսակետներով… Բնականաբար, նրանց խորհրդատուներն իրենցից ավագներն են լինելու, բայց առաջ տանողը իրենք են` երիտասարդները: "Ավագներ" ասելով` նկատի ունեմ նորմալ, մտածող պատգամավորների: Ահա թե ինչպիսինների կցանկանայի տեսնել գալիք ԱԺ-ում, նախարարական աթոռներին:

- Իսկ ո՞ւմ կամ ինչպիսինների՞ն չեք ցանկանա տեսնել իշխանության մեջ` ԱԺ-ում, նախարարական աթոռներին:

- Նրանց, ովքեր չունեն պետական մտածողություն, եւ իրենց համար առաջնայինն իրենց անձն է, իրենց "ես"-ը, իրենց գրպանը: Նոր շնչով, կեցվածքով, պահվածքով, ասելիքով եւ պետական մտածողությամբ երիտասարդների հետ եմ կապում բոլոր հույսերս:

- Տեսնո՞ւմ եք այդպիսի երիտասարդների եւ որտե՞ղ` կուսակցությունների երիտթեւերում, թե՞ այլուր:

- Տեսնում եմ` ե'ւ կուսակցությունների երիտասարդական թեւերում, ե'ւ ամենուր: Լավ կլիներ, որ կուսակցությունների ղեկավարները ժողով անեին եւ իրենց երիտթեւերից ընտրեին խելացի, գիտակից, պետականամետ երիտասարդների` նրանց հանձնելով երկրի կառավարումը:

-  Ի՞նչ եք կարծում` ԱԺ առաջիկա ընտրություններից հետո մեզանում ինչ-որ բան կփոխվի՞:

- Չգիտեմ: Կարծում եմ ճիպոտ է պետք, "դիկտատուրա" չասեմ` մի քիչ կոպիտ կհնչի:

- "ճիպոտ" է պետք, որ ովքե՞ր սանձվեն:

- Այն մարդիկ, ովքեր չեն ենթարկվում օրենքին:

- Բայց նրանք են այսօրվա ճիպոտավորները:

-Դրա համար էլ ասում եմ` նոր շունչ է պետք, երիտասարդներ, ովքեր շատ բան կփոխեն:

-Ասացիք` երիտասարդներին ավագները խորհուրդներ տան, եւ այդպես երկիրը կառավարվի: Այս ավագները չե՞ն, որ օրենքը չեն պահում, որ ճիպոտավոր են: Նրանք  ճիպոտները կտա՞ն իրենց վերարտադրած երիտասարդներին եւ կասեն` սանձե՞ք մեզ:

-Ինչ որ է, ես հույսս դնում եմ մատաղ սերնդի վրա, ես լավատես եմ: Եկեք չմոռանանք, որ մենք դեռ 20 տարեկան պետություն ենք, փոփոխություններ դեռ կլինեն մեր կառավարության, նախագահի կողմից: Խաղաղությունը, որ այսօր կա, քիչ բան չէ: Խաղաղությունն արդեն գրավական է առաջընթացի համար: Անշուշտ, պետք է նաեւ լուրջ ուշադրություն դարձվի մեր մշակույթին, կրթությանը, գիտությանը, ինչպես որ ուշադրություն է դարձվում սպորտին: Մշակույթն ու գիտությունն ամենահզոր զենքերն են, դրանց պետք է հենվել: Մեր ճշմարիտ մտավորականները, իսկական արվեստագետներն այսօր ստվերում են, նրանց պետք է սատար կանգնել, բարձրացնել: Իսկ մոլախոտերը, որ այսօր կան շոու-բիզնեսում, ինքնըստինքյան կանհետանան: Մոլախոտը պտուղ չի տա, կանցնի, կգնա:

- Հույս ունե՞ք, որ ԱԺ գալիք ընտրությունները նախորդների պես չեն կեղծվի:

- Գիտե՞ք, ես իրավասու չեմ նման բաներ ասել:

-Ես հարցրեցի` հույս ունե՞ք:

- Ամբողջ աշխարհում էլ ընտրությունների ժամանակ փոքր պյլուս-մինուսներ լինում են:

- Մեր դեպքում փոքր պյլուս-մինուսներ չեն:

- Տա Աստված, որ ընտրություններն արդար անցնեն, որ ամեն մարդ ազատ կարողանա ընտրել այն կուսակցությանը կամ թեկնածուին, ում ինքը հավատում է, կիսում է նրա գաղափարները: Տա Աստված, որ լցոնումներ չլինեն: Լավատես եմ, կարծում եմ` կլինի:

- Պարզապես լավատե՞ս եք, թե՞ նախադրյալներ կան այդպես կարծելու:

-Ե'վ լավատես եմ, ե'ւ նախադրյալներ կան այդպես կարծելու:

-Նախադրյալներից մի քանիսը կնշե՞ք. հուսամ` դրանք մեր ընթերցողին օգտակար կլինեն:

- Պետք է ամեն մեկն իր հերթին ազնվորեն գնա ընտրության` ե'ւ ընտրողը, ե'ւ ընտրվողը: Կյանքն այպիսին է, որ պարտավոր ես նայել մարդկանց աչքերին: Ընտրվողը պետք է նայի ընտրողի աչքերին եւ ամեն ինչ անի` նրան հուսախաբ չանելու համար: Ամեն մարդ էլ մարդ է, ամեն մեկս էլ պարտավոր ենք ապրել նորմալ, բարեկեցիկ կյանքով: Մարդկանց ուզածը մեծ բան չէ` բարեկեցություն: Օրինակ` հայ գուղացու ուզածն ի՞նչ է` ոռոգման ջուր, պարարտանյութ, որ ինքը կարողանա աշխատել:

- Ի՞նչ եք կարծում` որեւէ մեկին կամ մի քանիսին ձեռնտո՞ւ է հանրությանը ծնկի բերած ապրեցնելը, թե՞ այլընտրանք չկա:

- Պետք է այլեւս չմտածեն իրենց գրպանի մասին, հերիք է լափեն: Մի քիչ կոպիտ արտահայտվեցի, մեղմ ասեմ` պետական մտածողություն է պետք: Ամեն մարդ ուզում է ապրել եւ աշխատել` մեկը` գիտության մեջ, մյուսը` մշակույթի, երրորդը` գյուղատնտեսության… Պետք է օգնել այս բոլորին, որ ապրեն եւ աշխատեն: Նրանց ուզածը շատ բան չէ` ո'չ իրենց ունեցվածքի կեսն են ուզում, ո'չ էլ 8-հարկանի տուն, այս մարդիկ ընդամենն ուզում են աշխատել եւ ապրել…

-Եվ որ 5000 դրամով իրենց ընտրական ձայները չվաճառեն…

-Որեւէ դեպքում դա չի' կարելի:

-Եթե վաղը Ձեր որդին որոշի մեկնել Հայաստանից, ինչպիսի՞ն կլինի Ձեր վերաբերմունքը նրա այդ քայլի հանդեպ:

- Կրթություն ստանալու համար մեկնելուն դեմ չեմ: Նա հայրենասեր է, հուսամ` մեկնելուց հետո կվերադառնա Հայաստան: Թող բոլորն էլ գնան, սովորեն, հետո գան ու շենացնեն մեր երկիրը…

ՍԻՐԱՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ